ทุกคนล้วนมี “พุทธภาวะ” อยู่แต่เดิมแล้ว จึงไม่ต้องแสวงหาพุทธะจากที่ไหนหรือจากใครอีก เพียงแต่อาศัยการชี้ตรงไปยังที่จิต หรือชี้ตรงไปที่ความคิดปรุงแต่ง เนื่องเพราะเห็นว่าความสุข ความทุกข์ ล้วนเกิดจากความคิดปรุงแต่ง ที่ฝ่ายเถรวาทเรียกว่า “จิตสังขาร” เนื้อหาในหนังสือนี้นี้เป็นการบอกเล่าอย่างย่นย่อ ถึงหลักธรรมคำสอนและแนวทางปฏิบัติ เพื่อจะกระตุกต่อมความคิดของท่านกลายเป็น “ความคิดที่ไร้ความคิด” หรือ “ความคิดที่ไร้ความคิดปรุงแต่ง” ซึ่งตรงกับฝ่ายเถรวาทที่กล่าวว่า คือภาวะที่จิตว่างเปล่า ปราศจากการปรุงแต่งเป็นตัวตนคนและสัตว์ ซึ่งเรียกจิตที่มีภาวะเช่นนี้ว่าเป็นภาวะแห่ง “นิพพาน” นั่นเอง